Boys don’t cry

Hey allemaal,

Vandaag even een beetje een onverwachte blog over iets waar ik nooit over schrijf, maar ik moet het gewoon even van me afschrijven. Ik ben namelijk vandaag naar de voorstelling Boys don’t cry geweest in stadsschouwburg de harmonie in Leeuwarden.

De voorstelling werd gespeeld door Jules van Rijn en Boudewijn Koops. In de voorstelling zie je hoe Jules en Boudewijn samen opgroeien. Boudewijn die opgroeit in een zwaar christelijke familie en erachter komt dat hij homo is en Jules die van jongs af aan in en uit het ziekenhuis is doordat hij twee keer kanker heeft gehad en besmet is met hepatitis C. Je ziet hoe de jongens opgroeien en welke problemen ze allemaal tegenkomen in hun leven. Je wordt met je neus eigenlijk keihard op de feiten gedrukt over problemen in het dagelijks leven. Dat is waarom ik dit schrijf. De voorstelling heeft bij mij zoveel losgemaakt dat ik tijdens, en vooral na de tijd wel wat tranen heb gelaten. Ik ben zelf nu nog continu aan het nadenken over de show. Van grappige momenten word je meegesleurd in vreselijke momenten om er aan het einde van de show ook nog achter te komen dat 90% van het gespeelde verhaal gewoon waarheid is van de twee jongens die op het podium staan. In mijn geval moest ik toen echt een paar keer slikken.

Ook het besef dat zoveel mensen dagelijks tegen de problemen uit de voorstelling aan lopen kwam wel hard aan. Ik zie het altijd nogal relatief, maar in het vragenrondje na de voorstelling, bleek dat veel meer mensen soortgelijke situaties kenden. Ik denk daarom dat het heel goed is dat deze voorstelling voor jongeren wordt gespeeld. Het is een echte eye-opener en het laat je stil staan bij onderwerpen zoals homoseksualiteit, geloof, scheiding, ernstige ziektes enΒ  twijfels aan wie je zelf bent. Boudewijn en Jules laten je zien dat jouw probleem niet alleen een probleem voor jou is, maar dat veel mensen er last van hebben en dat je er niet alleen in staat. Ze proberen een taboe te doorbreken die op veel plekken nog heerst. Ik kwam mezelf in de voorstelling regelmatig tegen, zeker omdat ik ook mijn twijfels over mijn geaardheid heb gehad en natuurlijk ook chronisch ziek ben. Dat was voor mij op sommige momenten echt erg moeilijk, maar het was ook zo goed voor me om hier bij te zijn om gewoon weer even bij dit soort dingen stil te staan.

Ik heb gehuild en gelachen en ik raad iedereen aan om deze voorstelling te gaan bekijken, want ik denk dat je er heel veel uit kan halen voor jezelf en wellicht voor anderen.

Mijn respect gaat uit naar Jules en Boudewijn, die hun jeugd zo open voor ons op tafel durfden te leggen, met zo’n ontzettend mooi doel. Dankjewel voor deze geweldige voorstelling. Ooit hoop ik jullie nog een in het echt te spreken, want ik denk dat ik van jullie nog erg veel kan leren. Jullie voorstelling krijgt van mij een dikke 5 sterren!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s