“De bibliotheek was echt mijn terrein”

Even voorstellen. Ik ben Marijke en een van de twee zussen die bloggen op Mama’s met thee (http://www.mamasmetthee.wordpress.com)
Op ons blog zie je dat wij naast thee en onze gezinnen ook van lezen houden. We reviewen regelmatig leuke kinderboeken. Omdat we zelf nog fan zijn van kinderboeken en omdat de liefde voor lezen niet vroeg genoeg kan beginnen.

Zo weet ik ook nog wel hoe mijn liefde voor lezen groeide. Ik vond lezen op school overigens vreselijk. We lazen met de hele klas uit Pim Frits en Ida. Behalve dat het verhaal me niet genoeg boeide, ging het ook zo langzaam. Stiekem las ik altijd een paar bladzijden vooruit, goed luisterend ondertussen naar het klasgenootje die hardop moest lezen. Want als ik dan een beurt kreeg dan wist ik tenminste waar we waren. Af en toe pakte ik dan zo de draad weer op, om niet voor gek te staan. En zelfs al in die lagere klassen op school, lukte me dat. Ik las gewoon goed en snel. Helaas voor mij, deden we op school nog niet aan AVI lezen, dat werd het jaar na mij pas ingevoerd. Niemand die dan ook zei op welk niveau ik las.
De bilbiotheek was dan ook echt wel mijn terrein. Ik vond leuke boeken vinden altijd wel heel erg moeilijk. Er stonden er immers zoveel. Maar op een gegeven moment had ik de A boeken wel uit. Ook de hele dikke. Eentje is me bijgebleven. Het was een geel/groen boek met eigenlijk alleen een pentekening erop als kaft. Redelijk saai, maar het verhaal was leuk. Over Chinees nieuwjaar door de ogen van een Chinees jongetje.
Om naar de B boeken te mogen hebben mijn moeder en een leerkracht op school nog bergen moeten bewegen. De bibliotheek vond me nog te jong, maar uiteindelijk werd er een uitzondering gemaakt. Zo ging ik ook versnel C boeken lezen.
Op mijn 12e las ik al de Aardkinderen van Jean Auel, nog steeds een van mijn favorieten en had ik alle Lemniscaatboeken van oa Thea Beckman al uit.
Daarna verdween mijn plezier in lezen. Verplichte boeken op het VWO, nee dat was het niet. Op een enkel boek na, was dit niet aan mij besteed. Ik las nog wel veel, maar helaas de verkeerde dingen dus. De leuke boeken.
Gelukkig kon ik na het VWO weer lezen wat ik leuk vond. Carry Slee werd een van mijn nieuwe favorieten net als Harry Potter (2 dagen vol met mijn neus in het boek, want het moest uit) en ik ontdekte de Fantasy boeken, als De wetten van de Magie en Het rad des Tijds. Allemaal dikke pillen van meer dan 500 bladzijden.
Ook (dankzij Thea Beckman?) lees ik regelmatig een historische roman. Of chicklit. Maar een goede thriller is ook niet verkeerd. Dus alle genres vind je terug en vind ik leuk. Zelfs biografieën.
Ik geloof ook dat je altijd iets kan proberen. Er zijn ook genoeg boeken die ik niet heb gelezen of waar ik niet doorheen kwam. Wegleggen en volgende boek proberen. Echt, er is voor iedereen iets leuks op boekengebied, het duurt alleen soms even voor je de juiste stijl, genre of schrijver gevonden hebt. Ik kan dan ook iedereen aanraden om een abonnement te nemen op de bibliotheek. De place to be om te ontdekken wat er bij jou past. Eerst proberen in de bieb, dan mee naar huis, en bevalt het niet, dan kan het boek zo weer terug.
img_8936
~ Marijke
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s